Στην Ολόκαινο, οι τροφοσυλλέκτες διαμόρφωσαν μία νέα αντίληψη του κοινωνικού χώρου: λόγω της αυξανόμενης συρρίκνωσης του ζωτικού τους χώρου από δάση στην ενδοχώρα και από θάλασσα στις παράκτιες ζώνες, στράφηκαν σε εναλλακτικούς τρόπους απόκτησης της τροφής. Σε αυτούς συμπεριλαμβανόταν η εκμετάλλευση των μικρότερων οικοσυστημάτων που περίκλειαν τις βάσεις-σταθμούς τους καθώς και η εξερεύνηση του θαλάσσιου χώρου που εκτεινόταν πέρα από αυτούς.

Οι περιορισμοί αυτοί στην ξηρά, αλλά και η δυνατότητα επέκτασης του ζωτικού χώρου εκμετάλλευσης στη θάλασσα, οδήγησαν σταδιακά στη διαμόρφωση μιας νέας αντίληψης του ευρύτερου κοινωνικού χώρου, ως κατακερματισμένου και διασπασμένου σε μικρότερα κέντρα αναφοράς και στην αναζήτηση νέων τρόπων επικοινωνίας. Στο νέο αυτό τρόπο οργάνωσης του ευρύτερου κοινωνικού χώρου που εγκαινιάζεται στη Μεσολιθική θεμελιώθηκαν αργότερα τα πιο οργανωμένα πολυκεντρικά δίκτυα επικοινωνίας της Νεολιθικής