Βασική αποστολή του "εστεμμένου από το Θεό" αυτοκράτορα ήταν, μεταξύ
άλλων, η διατήρηση της τάξης και της ευημερίας των υπηκόων του. Η
τάξη μιμούνταν την αρμονία του σύμπαντος, για την οποία είχε φροντίσει
ο δημιουργός, και οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας που την σέβονταν
γίνονταν σεβαστοί από τους ομοίους τους και αντικείμενο θαυμασμού για
όλους τους άλλους λαούς, όπως μας πληροφορεί ο Κωνσταντίνος Ζ'
Πορφυρογέννητος (913-959) στο "Περί βασιλείου τάξεως".Η "τάξις" αυτή έβρισκε πρώτα απ' όλα εφαρμογή στο αυτοκρατορικό παλάτι. Ειδικοί κατάλογοι, τα "Τακτικά", καθόριζαν με ακρίβεια τη σειρά με την οποία θα παρουσιάζονταν στον αυτοκράτορα στις αυλικές τελετές οι διάφοροι αξιωματούχοι, ενώ για τους εκκλησιαστικούς άρχοντες ανάλογες ρυθμίσεις βρίσκουμε στις λεγόμενες "Notitiae Episcopatuum". Η εμφάνιση των "Τακτικών" είναι ενδεικτική της ενίσχυσης της μοναρχικής ιδεολογίας στα χρόνια που μελετάμε, καθώς τη θέση στην ιεραρχία καθορίζει πλέον σε μεγάλο βαθμό η οικειότητα στις σχέσεις ενός ατόμου με τον αυτοκράτορα. Επιπλέον, από την εμφάνιση νέων αξιωμάτων και τίτλων και τις αλλαγές στη σειρά πρωτοκαθεδρίας ενημερωνόμαστε για την κινητικότητα στα ανώτερα κυρίως στρώματα της βυζαντινής κοινωνίας, ενώ παίρνουμε πολύτιμες πληροφορίες για την εξέλιξη της βυζαντινής κοσμικής και εκκλησιαστικής διοίκησης.