Εξέλιξη Επαφών > Μυκηναϊκή - Ύστερο Νέο Βασίλειο > Αίγυπτος

Η εισαγωγή μυκηναϊκής κεραμικής, που είχε ήδη ξεκινήσει σποραδικά από την προηγούμενη περίοδο, συνεχίζεται κατά τη διάρκεια του 14ου και 13ου αιώνα π.X. σε ευρύτερη πλέον κλίμακα, τόσο ως προς την ποσότητα όσο και ως προς τη διασπορά των αγγείων στις αιγυπτιακές θέσεις. Σε λίγες μόνο περιπτώσεις αναγνωρίζονται μεταξύ των μυκηναϊκών αγγείων κάποια που κατασκευάστηκαν σε κρητικά εργαστήρια. Οι ανασκαφικές έρευνες των τελευταίων χρόνων στην Αίγυπτο φέρνουν στο φως όλο και περισσότερα παραδείγματα υστεροελλαδικής ΙΙΙ Β κεραμικής σε σύνολα της Ραμεσσιδικής περιόδου (19η Δυναστεία), αναθεωρώντας έτσι παλαιότερες απόψεις ότι οι αιγυπτοαιγαιακές σχέσεις κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα π.Χ. περιορίστηκαν σε σημαντικό βαθμό. Τις δύο μεγαλύτερες συγκεντρώσεις κεραμικής στην Αίγυπτο αποτελούν τα δύο ακέραια αγγεία και πάνω από 1500 όστρακα που βρέθηκαν στην εφήμερη πρωτεύουσα του αιγυπτιακού κράτους Αμάρνα, η οποία κατοικήθηκε για ένα σύντομο μόνο διάστημα (20 περίπου χρόνων), αλλά και τα 120 περίπου όστρακα από τον εργατικό οικισμό της Deir el Medina. Τα αγγεία των δύο αυτών κεραμικών συνόλων, που χρονολογούνται στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ Α-Β περίοδο, αποτέλεσαν αναμφίβολα δοχεία για την εισαγωγή κάποιων οργανικών ουσιών από το Αιγαίο, προφανώς λαδιού, κρασιού ή αρωματικών ελαίων.
Οι αιγυπτιακές πηγές αυτής της περιόδου σώζουν επίσης αναφορές στην Tjnaja, τους Κεφτιού ή τα "Νησιά στη Μέση της Μεγάλης Πράσινης". Οι περισσότερες ωστόσο από αυτές, όπως οι γεωγραφικοί κατάλογοι ή οι πομπές ξένων απεσταλμένων με δώρα για το Φαραώ, είναι στερεότυπες και φαίνονται πως αντλούν την έμπνευσή τους λιγότερο από την ιστορική πραγματικότητα και περισσότερο από εικονογραφικά ή λογοτεχνικά πρότυπα παλαιότερων περιόδων.