Εξέλιξη Επαφών > Μυκηναϊκή - Ύστερο Νέο Βασίλειο > Αιγαίο

Αιγυπτιακά εισηγμένα αντικείμενα αυτής της περιόδου είναι γνωστά κυρίως από την Αργολίδα, τα πολιτικά κέντρα της οποίας διατηρούσαν προφανώς με τους Αιγύπτιους τις στενότερες σχέσεις σε σύγκριση με όλες τις άλλες αιγαιακές πόλεις. Τα εισηγμένα αυτά αντικείμενα είναι αγγεία από αλάβαστρο ή φαγεντιανή αλλά και σκαραβαίοι ή πλακίδια με τα ονόματα του Αμένωφι Γ' ή της γυναίκας του Τέγε, που αποτελούν προφανώς ενθύμια από παλαιότερες γενεές. Οι σκαραβαίοι με τα ονόματα του Αμένωφι ή της Τέγε παρουσιάζουν ωστόσο μια αξιοσημείωτη διασπορά και εκτός Αργολίδας στην Κρήτη (Κνωσός, Φαιστός, Αγία Τριάδα, Κυδωνία) και στον ’γιο Ηλία της Αιτωλίας. Τα περισσότερα από αυτά τα κέντρα που απέδωσαν τους ενεπίγραφους σκαραβαίους αναφέρονται και στο γεωγραφικό κατάλογο των αιγαιακών θέσεων στον ταφικό ναό του Αμένωφι Γ' στο Kom el-Hetan. Ο συνδυασμός αυτών των δεδομένων καθιστά προφανές ότι μετά την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στο Αιγαίο και οι δύο πλευρές (Αιγύπτιοι και Μυκηναίοι) επιδίωξαν να διατηρήσουν τις εμπορικές και διπλωματικές επαφές που είχαν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια των προηγούμενων περιόδων.

Οι μαρτυρίες για τις σχέσεις Αιγαίου και Αιγύπτου δεν περιορίζονται ωστόσο στα χρόνια του Αμένωφι Γ', αλλά αναφέρονται και στην περίοδο των προκατόχων του στο φαραωνικό θρόνο. Ως ένα από τα σημαντικότερα αιγυπτιακά ευρήματα αυτής της φάσης θεωρείται ο αλαβάστρινος αμφορέας με τη δέλτο του Τούθμωσι Γ' που βρέθηκε σε έναν υστερομινωικό ΙΙΙ Α 1 τάφο του Κατσαμπά, ακόμα και αν το συγκεκριμένο αγγείο -λόγω της πρόχειρης κατασκευής του- δεν είναι βέβαιο ότι αποτέλεσε βασιλικό δώρο. Στις ακροπόλεις των Μυκηνών και της Τίρυνθας βρέθηκαν δύο ειδώλια πιθήκων από φαγεντιανή, τα οποία φέρουν τη δέλτο του Αμένωφι Β'. Αξιοσημείωτη είναι τέλος η εύρεση σε έναν από τους θαλαμωτούς τάφους των Δενδρών 40.000 μικρών ψήφων από φαγεντιανή, ο αριθμός και τύπος των οποίων υποδηλώνει ότι αρχικά αποτελούσαν μια επίθετη διακόσμηση ενδυμάτων που ήταν συνηθισμένη στην Αίγυπτο.

Ακόμα και στο τέλος της εποχής του Χαλκού, την ταραγμένη εποχή των μετακινήσεων των Λαών της Θάλασσας, οι σχέσεις με την Αίγυπτο δε διακόπηκαν. Στο νεκροταφείο της Περατής βρέθηκαν περίπου 20 αιγυπτιακά αντικείμενα σε τάφους της Υστεροελλαδικής ΙΙΙ Γ 1 περιόδου, μία ένδειξη ότι ακόμα και μετά την καταστροφή των μυκηναϊκών ανακτόρων κάποια ηπειρωτικά κέντρα διατηρούσαν -εμπορικές προφανώς- σχέσεις με την Αίγυπτο. Σε αυτά τα αντικείμενα μπορούν να προστεθούν δύο δέλτοι από φαγεντιανή με το όνομα του Ραμσή Β' και δύο σκαραβαίοι επίσης από φαγεντιανή, που προέρχονται ωστόσο από σύνολα με χρονολογικά ανομοιογενή κεραμική. Στον ίδιο χρονολογικό ορίζοντα αλλά και στο ίδιο ιστορικό πλαίσιο με την παρουσία αιγυπτιακών αντικειμένων σε υστεροελλαδικούς ΙΙΙ Γ 1 τάφους της Περατής ανήκει και το ναυάγιο της Χελιδονίας ’κρας. Το πλοίο που βυθίστηκε γύρω στο 1100 π.Χ. μετέφερε ένα φορτίο χάλκινων ταλάντων και χαναανίτικων αμφορέων και είχε ως προορισμό του κάποιο ή κάποια αιγαιακά λιμάνια. Μεταξύ των ευρημάτων περιλαμβάνονταν τέσσερις σκαραβαίοι και ένα πλακίδιο από υαλόμαζα αιγυπτιακής προέλευσης.