Εξέλιξη Επαφών > Μυκηναϊκή - Ύστερο Νέο Βασίλειο

Στους τρεις τελευταίους αιώνες της εποχής του Χαλκού τα μυκηναϊκά κέντρα της ηπειρωτικής Ελλάδας, έχοντας θέσει κάτω από τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχό τους την Κρήτη, ανέλαβαν τη θέση που αυτή κατείχε στο διεθνές εμπόριο και τις διπλωματικές σχέσεις με τα κράτη της Εγγύς Ανατολής και την Αίγυπτο. Την πιο εντυπωσιακή μαρτυρία για τη διατήρηση των πυκνών εμπορικών επαφών του Αιγαίου με τα κέντρα της ανατολικής Μεσογείου αποτελεί το πλούσιο φορτίο του πλοίου που ναυάγησε στο Uluburun, το οποίο είχε αναμφίβολα ως τελικό προορισμό του κάποιο ή κάποια αιγαιακά λιμάνια. Την εποχή που η μυκηναϊκή Ελλάδα εισερχόταν στο διεθνές διπλωματικό προσκήνιο της εποχής της φαίνεται να απηχεί η πληροφορία των "Χρονικών" του Τούθμωσι Γ' ότι στο 42ο έτος της βασιλείας του παρέλαβε τα δώρα της Tjnaj3 (=χώρας των Δαναών). Στο πλαίσιο αυτών των διπλωματικών επαφών θα μπορούσαν ίσως να τοποθετηθούν, αν όχι όλα, κάποια τουλάχιστον από τα αιγυπτιακά εισηγμένα αντικείμενα που βρέθηκαν στο Αιγαίο και έφεραν το όνομα του Φαραώ Αμένωφι Γ' ή της Μεγάλης Βασιλικής Συζύγου του Τέγε.