Klassiki epoxi

Το βασικό ρούχο στις παραδοσιακές γυναικείες φορεσιές του ελλαδικού χώρου ανήκει σε δύο κύριους τύπους: το πουκάμισο και το φουστάνι. Το νεοελληνικό πουκάμισο αποτελεί εξέλιξη της δαλματικής, μιας μεσαιωνικής παραλλαγής της ρωμαϊκής tunica. Είναι σχεδόν πάντα μανικωτό και αποτελείται από ένα κεντρικό μονοκόμματο τμήμα μπρος και πίσω με κατακόρυφο άνοιγμα για το λαιμό και πλαϊνά φύλλα, λοξά ή ίσια. Tο ένδυμα αυτού του τύπου κυριάρχησε στις φορεσιές του ηπειρωτικού ελλαδικού χώρου από τη Μακεδονία μέχρι την Πελοπόννησο.

Στα νησιά και τις παράλιες περιοχές, που είχαν έντονες επαφές με την Ιταλία, επικράτησε σταδιακά το φουστάνι, τοπική παραλλαγή του αναγεννησιακού φορέματος. Το παραδοσιακό φουστάνι έχει τιράντες ή μικρό αμάνικο μπούστο και φοριέται πάνω από το πουκάμισο. Η φούστα του, μακριά ή κοντή, είναι σουρωτή ή πτυχωμένη σε πιέτες. Το φουστάνι γνώρισε ευρεία διάδοση το 19ο αιώνα, καθώς μία παραλλαγή του με έντονα κεντροευρωπαϊκά στοιχεία, το αυλικό φόρεμα της Αμαλίας, καθιερώθηκε ως εθνική στολή.