Η ενδυμασία της Eλληνιστικής περιόδου παρουσιάζει, όπως είναι φυσικό, τοπικές ιδιαιτερότητες, που οφείλονται σε επιδράσεις από τις νεοκατακτημένες περιοχές της Ασίας και της Αιγύπτου. Στον ελλαδικό χώρο, διατηρήθηκαν οι τάσεις που είχαν καθιερωθεί τον προηγούμενο αιώνα, και συγκεκριμένα η αυξημένη χρήση του πέπλου και των καλυμμάτων κεφαλής καθώς και τα πολύ πτυχωτά ρούχα. Στις νέες περιοχές εξάπλωσης του Ελληνισμού, τα διαδήματα και τα καπέλα προσαρμόστηκαν στις τοπικές συνήθειες (π.χ. χρήση του φρυγικού πίλου ή αιγυπτιακού τύπου στεμμάτων).

Τα κοσμήματα χαρακτηρίζονταν από τάσεις «μπαρόκ» και «ροκοκό», με λεπτομερή επεξεργασία των πολύτιμων μετάλλων, όπως φαίνεται από τα ευρήματα των μακεδονικών τάφων. Τέλος, η στρατιωτική ενδυμασία εξελίχτηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του μακεδονικού στρατού: η συνηθισμένη στρατιωτική φορεσιά αποτελούνταν από χιτώνα και θώρακα στο άνω μέρος και «φούστα» φτιαγμένη από λωρίδες δέρματος στο κάτω μέρος.