Έκθεση αφιερωμένη σ' έναν μεγάλο άνθρωπο του χορού, το χορευτή, χορογράφο και δάσκαλο Γιάννη Μέτση παρουσιάζει ο «Ελληνικός Κόσμος» με τη συνεργασία του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος. Ο Γιάννης Μέτσης, χορευτής με διεθνή καριέρα στον κλασικό χορό, εισήγαγε με το χορογραφικό του έργο το νεοκλασικό μπαλέτο στην Ελλάδα. Στην έκθεση παρουσιάζεται άγνωστο υλικό από το προσωπικό του αρχείο: κοστούμια, αντικείμενα, μακέτες κοστουμιών, προγράμματα παραστάσεων, φωτογραφικό υλικό, σημειώσεις και οπτικοακουστικό υλικό. Η έκθεση συνοδεύεται από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Χορογραφώντας τη μουσική», ειδικά διαμορφωμένο για όλες τις ηλικίες των μαθητών.
Από τον Οκτώβριο 2011 έως το Μάιο 2012.

Η έκθεση έχει θέμα την ανάπτυξη των μαθηματικών και της μαθηματικής σκέψης στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες (βίντεο, ψηφιακές διαδραστικές εφαρμογές, εκθέματα Εικονικής Πραγματικότητας) και υιοθετώντας τις σύγχρονες μουσειολογικές αντιλήψεις, επιχειρεί να προβάλει τη σημασία των αρχαίων ελληνικών μαθηματικών για τον ελληνικό και ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η περιήγηση ξεκινά από τον 6ο αιώνα π.Χ. και φτάνει έως τον 4ο αιώνα μ.Χ., με σταθμούς στα πιο σημαντικά «επεισόδια» και πρόσωπα της ιστορίας των αρχαίων ελληνικών μαθηματικών. Σύντομη αναφορά γίνεται, επίσης, στα προελληνικά μαθηματικά των Αιγυπτίων και των Βαβυλωνίων, όπως και στην πορεία των κειμένων των Ελλήνων μαθηματικών μετά το τέλος του αρχαίου κόσμου, από τα μοναστήρια του Βυζαντίου και τα αντιγραφικά εργαστήρια των Αράβων έως τους Ευρωπαίους επιστήμονες της Αναγέννησης και της περιόδου της Eπιστημονικής Eπανάστασης. Τη συνολική εικόνα για τα αρχαία ελληνικά μαθηματικά συμπληρώνουν οι εφαρμογές της επιστήμης στην αστρονομία, τη μαθηματική γεωγραφία και τη μουσική.

Η επιτυχημένη έκθεση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, που ήρθε πρώτη φορά στην Ελλάδα, ήταν ένα συναρπαστικό ταξίδι για μικρούς και μεγάλους. Σε ένα χώρο 600 τ.μ. εντυπωσιακά animatronics σε φυσικό μέγεθος, μοντέλα, προθήκες με απολιθώματα, γραφικά και φωτογραφίες ζωντάνεψαν ορισμένους από τους πιο γνωστούς αρχαίους μύθους.
Ποια πλάσματα υπήρξαν ιστορικά και ποια είναι απλώς προϊόν μυθοπλασίας; Πού βρίσκονται τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας; Τι ωθεί τον ανθρώπινο νου να δημιουργήσει αυτές τις μορφές; Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα στα οποία επιχειρούσε να απαντήσει η έκθεση με πρωτότυπο και ευφάνταστο τρόπο.
(Περίοδος: Οκτώβριος 2011-Φεβρουάριος 2012)

H έκθεση «Συνάντηση στην Αρχαία Αγορά» είχε επίκεντρο τις αξίες που γεννήθηκαν στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας και διαμόρφωσαν τη σύγχρονη πολιτική σκέψη: την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την παιδεία, την ισονομία, την ελευθερία του λόγου, την κοινωνικότητα και τη συνεισφορά στα κοινά. Με φυσικά εκθέματα και διαδραστικές εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας ζωντάνευε η κοινωνική, πολιτική και πνευματική πραγματικότητα της πόλης των Αθηνών την εποχή που διαμορφώθηκε κτηριακά η Αγορά. Η έκθεση χρονικά κάλυπτε κυρίως την Κλασική και την Πρώιμη Ελληνιστική περίοδο (περίπου 5ος-3ος αι. π.Χ.), ενώ αναφορά γινόταν στην ιστορική πορεία προς τη δημιουργία της Αγοράς και στη χρήση της σε μεταγενέστερες εποχές, όπως στη Ρωμαϊκή περίοδο. Η έκθεση παρουσίαζε ακόμη τον τρόπο με τον οποίο η νεότερη Ευρώπη και η παγκόσμια κοινότητα έχουν ενσωματώσει στους θεσμούς τους τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά των θεσμών που γεννήθηκαν στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας.
(Περίοδος: Δεκέμβριος 2007-Σεπτέμβριος 2011)

Δραματουργοί, ηθοποιοί και ρόλοι, σκηνικά, κουστούμια και μάσκες, χρώματα, φώτα και μουσική συνυπάρχουν στην έκθεση του ΙΜΕ, όπου το θέατρο εξετάζεται ως συνύπαρξη πολλών καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή με στόχο να δημιουργηθεί το οπτικό και ηχητικό περιβάλλον της παράστασης. Το θέατρο παρουσιάζεται μέσα από μια νέα οπτική γωνία, δίνοντας στον επισκέπτη τη δυνατότητα να ανακαλύψει πτυχές που δεν ήταν ορατές με την πρώτη ματιά και να παρακολουθήσει την «περιπέτεια» ενός θεατρικού κειμένου από το χαρτί στη σκηνή. Mεγάλες «σχολές» του θεάτρου, σημαντικοί δραματουργοί, σπουδαία έργα και αξιόλογοι ρόλοι παρουσιάζονται μέσα από κείμενα, φωτογραφίες -ελληνικών κυρίως- παραστάσεων, κουστούμια και θεατρικά αποσπάσματα, εξοικειώνοντας τον επισκέπτη με την ιστορία του Δυτικού θεάτρου, αλλά και του ελληνικού από την εποχή των Κλασικών χρόνων έως τις μέρες μας.
(Περίοδος: Ιανουάριος 2006-Σεπτέμβριος 2011)

Παρουσίαση εκατόν εξήντα νομισμάτων από τη Συλλογή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, την τέταρτη μεγαλύτερη συλλογή μικρασιατικών νομισμάτων στον κόσμο. Η έκθεση γεωγραφικά κάλυπτε το μεγαλύτερο τμήμα του αρχαίου ελληνικού κόσμου, από τη Θράκη έως τη Μεσοποταμία, ενώ χρονικά εκτεινόταν από τον 6ο αι. π.Χ. έως τον 3ο αι. μ.Χ. Μοναδικές παραστάσεις και επιγραφές νομισμάτων έφεραν στο φως άγνωστα στοιχεία για κάθε πτυχή ζωής εκείνων των χρόνων.
(Περίοδος: Νοέμβριος 2010-Μάιος 2011)

Φωτογραφίες, σχέδια αντικειμένων και κείμενα Βυζαντινών λογίων αποτελούσαν το υλικό της έκθεσης «Μαγεία και Βυζάντιο», η οποία επιχειρούσε να προσεγγίσει το φαινόμενο της μαγείας μέσα από τα μάτια των Βυζαντινών. Η έκθεση διοργανώθηκε στο πλαίσιο του εορτασμού των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς (24 έως 26 Σεπτεμβρίου 2010), που φέτος (2010) είχε θέμα «Μάγοι, ξόρκια και φυλακτά: Η μαγεία στον αρχαίο και χριστιανικό κόσμο».
(Περίοδος Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2010)

Η έκθεση «Ο Miró της Μαγιόρκα», με πρωτοεμφανιζόμενα στην Ελλάδα έργα του μεγάλου Καταλανού καλλιτέχνη, φιλοξενήθηκε στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του «Ελληνικού Κόσμου» από τις 22 Φεβρουαρίου έως τις 6 Ιουνίου 2010. Η έκθεση περιλάμβανε έργα του Miró από την ώριμη περίοδο της δημιουργίας του στο εργαστήρι του στη Μαγιόρκα: επιλεγμένα λάδια της περιόδου 1976-1981, πρωτότυπα χαρακτικά έργα από τις σειρές Els gossos (Τα σκυλιά), Gens de la mer ('Ανθρωποι της θάλασσας) Fundació Palma, καθώς και φωτογραφίες των Jean-Marie del Moral και Francesc Catalá-Roca, που απαθανατίζουν τον καλλιτέχνη στο εργαστήριό του. Παράλληλα, προβαλλόταν το ντοκιμαντέρ «Τα φωσφορίζοντα ίχνη των σαλιγκαριών», που αποτελούσε μια αναδρομή σε εκείνη τη δημιουργική στιγμή κατά την οποία ο Mirό έβαλε χρώμα στα όνειρά του.
Η έκθεση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. και το Ίδρυμα Pilar i Joan Miró στη Μαγιόρκα και τελούσε υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Καρόλου Παπούλια και της Ισπανικής Πρεσβείας στην Αθήνα. Την επιμέλειά της υπέγραφε ο κ. Μάριος Ελευθεριάδης.
(Περίοδος Φεβρουάριος-Ιούνιος 2010)

Η έκθεση «Η θάλασσα θεών, ηρώων και ανθρώπων στην αρχαία ελληνική τέχνη» ("La mer des dieux, des héros et des hommes dans l'art grec antique") αποτελούσε μια περιήγηση στη θάλασσα μέσα από φωτογραφικές απεικονίσεις σκηνών της αγγειογραφίας. Εκεί ο επισκέπτης ανακάλυπτε ένα πλήθος θεών και ηρώων και πανάρχαιους μύθους, που είναι πηγή έμπνευσης για την τέχνη και τη λογοτεχνία από την Αρχαιότητα έως τις μέρες μας. .

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009. Ταυτόχρονα, δόθηκε διάλεξη της κυρίας Αλίκης Σαμαρά-Kaufmann, Αρχαιολόγου, Ειδικής Συνεργάτιδας στο τμήμα Ελληνικών, Ρωμαϊκών και Ετρουσκικών Αρχαιοτήτων του Μουσείου του Λούβρου, με θέμα «Ταξίδια στην αρχαία ελληνική κεραμική: Μύθος και πραγματικότητα». Η έκθεση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με τη συμβολή του συλλόγου "Elia" και την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου.
(Περίοδος Νοέμβριος 2009-Ιανουάριος 2010)

Έκθεση της συλλογής βραχιολιών της Κατερίνας Κορρέ-Ζωγράφου

Από τις 10 Νοεμβρίου 2008 μέχρι τα τέλη Μαΐου 2009 φιλοξενήθηκε στον «Ελληνικό Κόσμο» έκθεση με συλλογή βραχιολιών της Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κατερίνας Κορρέ-Ζωγράφου. Η έκθεση ήταν η πρώτη που διοργανώθηκε στους νέους εκθεσιακούς χώρους του «ΘΕΑΤΡΟΝ».

Περιλάμβανε περισσότερα από διακόσια βραχιόλια, νεοελληνικά και άλλων λαών, του 19ου και 20ού αιώνα. Καθένα έκρυβε και μία ξεχωριστή ιστορία, όπως άλλωστε και ο κάτοχός του, αντικατοπτρίζοντας θεατές και αθέατες όψεις της καθημερινότητας. Με αυτό τον τρόπο οι προσωπικές ιστορίες γίνονταν αφετηρία για να διερευνηθούν ευρύτερα ιστορικά και κοινωνικά ζητήματα, όπως είναι η μετακίνηση πληθυσμών, μιας και πολλές φορές τα κοσμήματα βρέθηκαν μακριά από τους τόπους κατασκευής τους, αλλά και ζητήματα που αφορούσαν την κοινωνική διαστρωμάτωση, αφού αυτά αποτελούσαν δείγμα ευμάρειας των κατόχων τους.
(Περίοδος Νοέμβριος 2008-Μάιος 2009) 

Με επίκεντρο τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, από την αναβίωσή τους το 1896 έως τη διοργάνωση της Αθήνας το 2004, η έκθεση παρουσίαζε τη σημασία των Αγώνων στο επίπεδο του ατόμου, της πόλης, του έθνους/κράτους και στο επίπεδο της παγκόσμιας κοινότητας. Εστίαζε σε προσωπικές ιστορίες αθλητών, όπως του Σπύρου Λούη, του Κωνσταντίνου Τσικλητήρα και της Νάντια Κομανέτσι, σε πόλεις που έχουν αναλάβει τη διοργάνωση των Αγώνων, όπως η Βαρκελώνη και η Μόσχα, σε θέματα αποκλεισμού από Αγώνες και στη σχέση του με θέματα οικονομικής ή πολιτικής ευρωστίας. Πολυμέσα, τρισδιάστατα γραφικά, Eικονική Πραγματικότητα, λόγος και εικόνα, αντικείμενα και ειδικές κατασκευές, συνέθεταν ένα ελκυστικό εκθεσιακό περιβάλλον, στο οποίο ο επισκέπτης είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει την πορεία που επιθυμεί, αλλά και να καταθέσει τη δική του άποψη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
(Περίοδος 2004-2006)

Η έκθεση, μέσα από τρεις ενότητες, φωτογραφικό υλικό και απλά κείμενα παρουσίαζε στοιχεία από την ιστορία του νομίσματος και από την οικονομική ιστορία του νέου ελληνικού κράτους. Ταυτόχρονα, γινόταν ορατή η ιδέα της αποταμίευσης και παρουσιαζόταν η ιστορία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.
(Περίοδος 2005-2007)

Μεγάλη περιοδεύουσα έκθεση ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου, που σχεδιάστηκε και οργανώθηκε από το Ίδρυμα Πιερίδη της Κύπρου (συντονιστής φορέας), το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, το Superintendence of Cultural Heritage της Μάλτας και το Instituto per le Technologie Applicate ai Beni Culturali-Consiglio Nazionale delle Richerche της Ιταλίας. Θέμα της ήταν η επίδδραση των σταυροφοριών στους πολιτισμούς της Μεσογείου και αντίστροφα, ξεκινώντας από την αφετηρία τους τον 11ο αιώνα μέχρι και την εκδίωξη του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη από τη Μάλτα το 1798. Πάνω από 200 ευρήματα εκτέθηκαν -τα περισσότερα για πρώτη φορά- σε μια εντυπωσιακή «καστροπολιτεία», εμπνευσμένη από μεσαιωνικά πρότυπα, που σχεδίασε ο επιμελητής της έκθεσης κ. Γιάννη Τουμαζής. Το ΙΜΕ συμμετείχε στην έκθεση σχεδιάζοντας και αναπτύσσοντας το πολυμεσικό έκθεμα «Ο κόσμος των Σταυροφοριών», το οποίο περιλάμβανε ψηφιακές εικόνες πραγματικών αντικειμένων, χάρτες και κείμενα. Η έκθεση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Πολιτισμός 2000».
(Περίοδος Φεβρουάριος-Ιούνιος 2005)

Πρόκειται για ένα πανόραμα της ελληνικής ενδυμασίας από τους Προϊστορικούς χρόνους έως τις αρχές του εικοστού αιώνα, σε συνεργασία με το βραβευμένο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα (ΠΛI). Χειροποίητες κατασκευές, αντικείμενα που σχετίζονται με το ένδυμα -όπως αργαλειοί-, πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό, ειδικές κατασκευές, εφαρμογές πολυμέσων, φωτογραφίες και βίντεο πρόσφεραν μια πρωτότυπη και ταυτόχρονα θεατρική προσέγγιση του θέματος. Η μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και τα βίντεο του Κωνσταντίνου Τσεκλένη με χορογραφίες της Σοφίας Σπυράτου συνέβαλαν ώστε να χαρακτηριστεί η έκθεση πολυθέαμα. H έκθεση, την οποία επιμελήθηκε η ενδυματολόγος και Πρόεδρος του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος κα Iωάννα Παπαντωνίου, πλαισιωνόταν από χρονολόγιο με τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Εγκαινιάστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1999 και διήρκεσε έως τις 2 Φεβρουαρίου 2003.

Πρόκειται για την πρώτη έκθεση που φιλοξενήθηκε στον «Ελληνικό Κόσμο» και την πρώτη σε επισκεψιμότητα στην Eλλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Yπουργείου Παιδείας. Mε αφορμή τις εθνικές επετείους της 28ης Oκτωβρίου και της 25ης Mαρτίου, η έκθεση είχε στόχο τη σύγχρονη προσέγγιση της ιστορίας και επιχειρούσε μια διαφορετική «ανάγνωση» ιστορικών θεμάτων, πέρα από το σχολικό εγχειρίδιο.
H τοπογραφία των επετείων, ο ήρωας, ο εορτασμός, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, η ατομική και συλλογική μνήμη αποτελούσαν πέντε ενότητες, οι οποίες ανέλυαν και παρουσίαζαν τρόπους που θυμόμαστε το ιστορικό παρελθόν. H αίσθηση ότι η ιστορία βρίσκεται γύρω μας και αποτυπώνεται στον καθημερινό μας χώρο, στην πόλη, στο μουσείο, στην τέχνη, στο λόγο των Mέσων Mαζικής Eπικοινωνίας, έδινε τη δυνατότητα, ακόμα και στους πιο διστακτικούς, να νιώσουν ότι το παρελθόν δεν είναι κάτι μακρινό και αδιάφορο αλλά μας αφορά όλους.
Ο θεωρητικός σχεδιασμός της έκθεσης στηρίχτηκε σε δύο βασικές αντιλήψεις: το ιστορικό παρελθόν έχει ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση του παρόντος και κάθε εποχή προσθέτει τη δική της εκδοχή για το παρελθόν. Ο τρόπος συγκρότησης της συλλογικής μνήμης βρισκόταν στο επίκεντρο αυτού του προβληματισμού και ήταν ο κύριος άξονας της έκθεσης.
(Περίοδος 1998-2001)