Σε λιγότερο από εξήντα χρόνια 14 αυτοκράτορες ανέβηκαν στο βυζαντινό θρόνο. Κανείς όμως δεν κατόρθωσε να διατηρήσει την παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους στο επίπεδο που είχε πετύχει ο Βασίλειος Β' (976-1025). Η συχνή εναλλαγή τους στην εξουσία είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικράτησε στο εσωτερικό του κράτους. Ο συνδυασμός των έντονων διαμαχών για τη διαδοχή στο θρόνο και της έλλειψης ισχυρής προσωπικότητας όχι μόνο αποτέλεσε ανασταλτικό παράγοντα κάθε θετικής εξέλιξης, αλλά οδήγησε την αυτοκρατορία σε τροχιά πτώσης και παρακμής. Το αρνητικό έργο και η πολυδάπανη ζωή των αυτοκρατόρων της περιόδου σημάδεψαν τον 11ο αιώνα ως μια εξαιρετικά κρίσιμη εποχή στη βυζαντινή ιστορία.